26.03.2021
DRUGI PŁASKOWYŻ KLIMATYCZNY /

Tym razem spotykamy się na Płaskowyżu w innej niż wcześniej formie i dynamice.  climateplateau.art  to platforma internetowa, na której wspólnie zgłębiamy pojęcie sztuki społecznie i ekologicznie odpowiedzialnej.

Do drugiego Płaskowyżu zaprosiliśmy osoby, których działania można postrzegać jako realizacje koncepcji sztuki odpowiedzialnej: Anielę Fidler Wieruszewską, Dianę Lelonek, Cecylię Malik i Siostry Rzeki, Małgorzatę Kuciewicz i Simone de Iacobis z Centrali oraz grupę Zakole. Chcemy, by ich sposoby myślenia prezentowane na stronie Płaskowyżu były inspiracją do świadomego bycia w świecie i uważnego przyglądania się złożonym relacjom między ludźmi a innymi istotami, miejscami i rzeczami. Czas przestoju stanowi okazję do zbudowania wspólnej bazy wiedzy. Niech się rozrasta i nawarstwia, tak byśmy mieli wspólny punkt odniesienia do przyszłych rozmów i działań. Każdy i każda może dołączyć do tego projektu (wskazówki, jak to zrobić, są na stronie w zakładce dołącz!).

SZTUKA ODPOWIEDZIALNA

Wydaje się jakby to pojęcie istniało od dawna. Choć znamy biznes odpowiedzialny społecznie, architekturę zrównoważoną czy modę odpowiedzialną, to w kontekście sztuki takie pojęcie nie funkcjonuje. Równocześnie we współczesnej kulturze można odnaleźć wiele działań artystycznych, w których ekologia nie jest zagadnieniem teoretycznym, ale punktem wyjścia do podejmowania działań: tworzenia modeli przyszłości, aktywizmu, poszukiwania ekologicznych sposobów produkcji, dbania o zagrożone obszary przyrodnicze i miejsca mające lokalne znaczenie.Przyjęło się, że o sztuce myśli się głównie na poziomie symbolicznym i pomija się jej realny wpływ, jak np. ślad węglowy. Tymczasem artyści i artystki odpowiedzialne nie bagatelizują tego obszaru oddziaływania sztuki. Forma działań artystycznych także jest sferą, w której należy dokonywać pozytywnej zmiany.

PŁASKOWYŻ KLIMATYCZNY SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ

Płaskowyż Klimatyczny Sztuki Współczesnej to platforma wspólnego działania mającego na celu zmniejszenie negatywnego wpływu świata sztuki na klimat i środowisko oraz dzielenie się wiedzą i dobrymi praktykami. Na Płaskowyżu uczymy się wspólnie i w zróżnicowanych grupach poszukujemy ekologicznych rozwiązań. Uważamy, że ważne są nie tylko teoretyczne rozważania, ale też wiedza płynąca z praktyki artystycznej i codziennej pracy w instytucjach kultury. Dlatego zamiast kolejnego szczytu klimatycznego organizujemy płaskowyż, na którym osoby o różnych specjalizacjach dzielą się swoimi doświadczeniami.

PIERWSZY PŁASKOWYŻ KLIMATYCZNY

Pierwszy Płaskowyż Klimatyczny był spotkaniem polskiego świata sztuki, na którym wspólnie zastanawialiśmy się, jaka jest nasza rola w przeciwdziałaniu katastrofie klimatycznej. Osoby pracujące na co dzień w instytucjach sztuki spotkały się z naukowczyniami, architektami i aktywistkami. Zastanawialiśmy się, jaka odpowiedzialność spoczywa na artystkach, kuratorach i dyrektorkach instytucji. Pytaliśmy, co możemy wspólnie i w odosobnieniu zrobić w celu spowolnienia katastrofy klimatycznej. Po etapie zadawania pytań przyszedł czas na próbę sformułowania odpowiedzi.

 

Polecamy tekst Julii Właszczuk dla Vogue Polska o Płaskowyżu Klimatycznym.